Að elta „slönguna“, hvort sem hún táknar manneskju sem særði þig, aðstæður sem ollu þér vonbrigðum eða fortíð sem þú átt erfitt með að sleppa, er bæði tímafrekt og tilgangslaust. Þessi eltingarleikur gefur þér ekki svörin sem þú leitar að. Þvert á móti getur hann gert sárið dýpra og haldið eitri lengur inni í þér. 

Frekar en að festast í eitri fortíðarinnar, skaltu íhuga hvernig þú getur losað þig undan því. Hvað þarftu til að græða? Kannski fyrirgefningu – ekki til að samþykkja það sem gerðist, heldur til að frelsa þig frá fjötrum reiðinnar. Að fyrirgefa þýðir ekki að réttlæta sársaukann, heldur að neita að leyfa honum að stjórna lífi þínu. Það getur líka þýtt að beina athyglinni inn á við, byggja upp innri styrk og rækta það sem veitir gleði og frið. 

Þessi saga minnir á að ekki er alltaf hægt að fá skýringar eða réttlætingu. Lífið er oft ósanngjarnt, en eitt er alltaf í þínum höndum – hvernig þú bregst við. Þú getur setið fastur í spurningum og gremju eða ákveðið að sleppa takinu og beina orkunni í það sem raunverulega skiptir máli, styrkir þig og hjálpar þér að halda áfram. 

Að sleppa takinu er ekki veikleiki – það er styrkur. Það sýnir að vellíðan þín er í forgangi. Leyfðu slöngunni að fara og einbeittu þér að því sem raunverulega skiptir máli – að lækna, byggja upp og styrkja sjálfan sig! 

Gangi þér vel!